简体中文繁體中文EnglishBahasa IndonesiaဗမာစာไทยTiếng Việt

One of the first discoveries in meditation…

0

Ajahn Jayasāro's Yellow Pages Teaching

Saturday, August 29, 2020
Twice weekly handwritten Dhamma teaching by Ajahn.
Translators will be attributed, kindly use the form in About>Contact Us.
Ajahn Jayasaro 200x288 1

One of the first discoveries in meditation is how unfree we are. The effort to sustain attention on a meditation object reveals just how little control we have over our mind. However, wise reflection on the unfree and conditioned nature of the untrained mind, when supported by the confidence that Dhamma practice offers a path to true freedom, is empowering. We come to feel that this is an intolerable situation and that we really must do something about it. The Buddha showed how the five hindrances that arise during meditation limit our freedom with a number of similes:

 

Indulgence in thoughts of sense pleasure is like being in debt. Every moment of pleasure increases the payment to be made when it comes to an end.

 

Indulgence in negative thoughts is like having a fever. One can do no constructive work and is drained of all joy.

 

Dullness and lethargy are like being in prison, cut off from all that brings happiness and benefit.

 

Restlessness and worry make one like a slave. The mind feels compelled to rush around from one matter to another with no benefit to oneself whatsoever.

 

Being caught in wavering doubt and indecision is like being lost in a desolate land.

 

Freeing oneself of these hindrances with right effort, mindfulness and clear comprehension brings great joy to the mind. It is similar to the joy that may be experienced when becoming free of debt, recovering from illness, being released from prison, released from slavery or discovering a path to safety.

 

– Ajahn Jayasāro

(no human translation)

หนึ่งในสิ่งแรกๆ ที่พบในการภาวนาคือความไม่เป็นอิสระภายใน ความพยายามครองสติให้อยู่กับอารมณ์ภาวนาเผยให้เห็นว่าเรามีอำนาจควบคุมจิตของเราน้อยเหลือเกิน แต่เมื่อเราพิจารณาด้วยโยนิโสมนสิการถึงความไม่เป็นอิสระของจิตที่ขาดการฝึกฝน พร้อมกับความเชื่อมั่นว่าการปฏิบัติธรรมเปิดทางสู่ความเป็นอิสระอันแท้จริงได้ ก็เป็นแรงดลบันดาลใจ ทำให้เรารู้สึกว่าจะไม่ไหวแล้ว ถึงเวลาแล้วที่จะต้องปฏิบัติอย่างจริงจัง

 

พระพุทธองค์ทรงชี้ให้เห็นว่ากิเลสที่มักเกิดขึ้นระหว่างการภาวนา มีชื่อว่านิวรณ์ ๕ ย่อมจำกัดความเป็นอิสระของเราอย่างไร ด้วยการอุปมา ดังนี้

 

การหมกหมุ่นอยู่กับความนึกคิดในกามเปรียบเสมือนการเป็นหนี้ ทุกขณะของกามสุขคือการเพิ่มหนี้ที่จะต้องตอบแทนเมื่อสุขนั้นหมดไป

 

การหมกหมุ่นอยู่ด้วยความคิดร้ายเปรียบเสมือนเป็นไข้ ผู้เป็นไข้ย่อมไม่สามารถมุ่งไปในสิ่งใดที่สร้างสรรค์ และย่อมรู้สึกห่างไกลความเบิกบาน

 

ความหดหู่และเซื่องซึมเปรียบเสมือนการถูกจองจำในเรือนจำ ตัดขาดซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างที่จะนำมาซึ่งความสุขและประโยชน์

 

ความฟุ้งซ่านและร้อนใจทำให้บุคคลเป็นเสมือนทาส จิตรู้สึกถูกสั่งให้วิ่งวนจากสิ่งหนึ่งไปยังอีกสิ่งหนึ่งโดยไม่เป็นประโยชน์เลยสำหรับตนเอง

 

การถูกครอบงำด้วยความลังเลสงสัยเปรียบเสมือนการหลงทางอยู่ในที่ไกลกันดาร

 

การทำตนให้เป็นอิสระจากนิวรณ์ทั้งหลายด้วยความเพียรชอบ (สัมมาวายามะ) และด้วยสติ และสัมปชัญญะ นำมาซึ่งความสุขใจ เฉกเช่นกับความสุขใจที่ได้รับจากการปลดหนี้ การหายจากไข้ การพ้นจากเรือนจำ การพ้นจากความเป็นทาส และการพบหนทางอันนำมาสู่ความปลอดภัย

 

ธรรมะคำสอน โดย พระอาจารย์ชยสาโร
แปลถอดความ โดย ศิษย์ทีมสื่อดิจิทัลฯ

(please suggest and also assist to translate)

0
Share on email
Share on print
Scroll to Top