简体中文繁體中文EnglishBahasa IndonesiaဗမာစာไทยTiếng Việt

When lay meditators go to stay in monastery…

0

Ajahn Jayasāro's Yellow Pages Teaching

Saturday, October 3, 2020
Twice weekly handwritten Dhamma teaching by Ajahn.
Translators will be attributed, kindly use the form in About>Contact Us.
Ajahn Jayasaro 200x288 1

When lay meditators go to stay in monastery for an extended period of retreat, they often feel that their practice gets worse rather than better. They can, for example, find themselves being very critical of those around them. They can be obsessed over matters which at home, they say, they would find quiet easy to let go of. In the monastery, all of their faults seem magnified. Some people lose faith in the training; others lose faith in themselves.

 

If one gets caught in this kind of doubts, the first refuge is patience. Buddhist training is not – in the familiar analogy – a hundred metre sprint. It is not even a marathon. It is more like a great many ultra-marathons one after another. But that is only a problem if you think you’ve got something better to do with your life. The advice I give is to see doubt as doubt, and carry on.

 

Today ‭l told a student, ‘Without expectation or comparison, just deal as best as you can with whatever arises, moment by moment.’ The monastery is a place designed to drastically reduce distraction. When you have nowhere to hide from yourself, defilements appear like stains on white cloth. That is a good thing. It is a only when you clearly see defilements that you can find the way to free yourself from them.

 

– Ajahn Jayasāro

(waiting for human translation)

เมื่อญาติโยมไปอยู่วัดนานๆ หน่อย เขามักจะรู้สีกว่าการภาวนาเสื่อมถอยลงมากกว่าที่จะพัฒนาขึ้น ยกตัวอย่างเช่น เขาอาจสังเกตตัวเองว่าชอบเพ่งโทษคนรอบตัว หรืออาจหมกมุ่นครุ่นเคร่งกับเรื่องต่างๆ ที่เขามั่นใจว่าถ้าหากอยู่บ้านจะปล่อยวางได้ง่ายกว่านี้ ขณะอยู่ที่วัด กิเลสต่างๆ ปรากฎเด่นชัดเหมือนขยายตัวในกล้องจุลทรรศน์ บางคนเริ่มเสื่อมศรัทธาในการปฏิบัติ หรือบางคนอาจเสื่อมศรัทธาในตัวเขาเอง

 

หากเราเกิดอาการลังเลสงสัยอย่างนี้ ควรให้ความอดทนเป็นที่พึ่งไว้ก่อน การปฏิบัติธรรมมิอาจอุปมาเป็นดั่งการวิ่งแข่งระยะร้อยเมตร มิใช่แม้แต่การวิ่งมาราธอน แต่หากเปรียบเสมือนการวิ่งระยะไกลมากแบบอัลตร้ามาราธอนติดต่อกันไปเรื่อยๆ แต่ที่เป็นเช่นนี้จะเป็นปัญหาก็เพียงเมื่อเราถือว่าชีวิตเรามีสิ่งอื่นที่สำคัญกว่า อาตมาแนะนำว่าให้กำหนดความลังเลสงสัยว่าก็เป็นสักแต่ว่าอาการของจิตเช่นนั้นเอง และเดินหน้าต่อไป

 

วันนี้อาตมาบอกลูกศิษย์คนหนึ่งที่กำลังท้อแท้ว่า ‘ให้จัดการกับสิ่งที่เกิดขึ้นชั่วขณะทุกครั้งที่ปรากฏอย่างดีที่สุดเท่าที่ทำได้โดยไม่คาดหวังหรือเปรียบเทียบใดๆ’ วัดเป็นสถานที่ซึ่งมุ่งลดเครื่องล่อใจทั้งหลาย เมื่อเราไร้ซึ่งที่จะหลบซ่อนจากตัวเราเองแล้ว กิเลสจะปรากฏชัดดั่งรอยด่างบนผ้าขาว ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องดี เพราะเมื่อเราเห็นกิเลสชัดแจ้ง เราก็จะสามารถหาทางสลัดหลุดจากมันได้

 

ธรรมะคำสอน โดย พระอาจารย์ชยสาโร
แปลถอดความ โดย ศิษย์ทีมสื่อดิจิทัลฯ

(please suggest and also assist to translate)

0
Share on email
Share on print
Scroll to Top